Ne yazık ki, çoğumuz susuyoruz. Aslında büyük yanlıştır. Onlara haklıymış izlenimi veriyoruz ve tekrar yapabilmeleri için cesaret. Hepimizin rahatsız olduğu ve canını sıkan konu bu, taciz ve kadın . Ne kadar sıkılsak da ne kadar utanmış olursak olalım konuşmalıyız. Sesimizi duyurmalıyız. Bizi sadece seks objesi gibi gören beyincikleri ezmeliyiz. Bugün bize olanı susarsak, yarın çocuğumuza yapıldığı zaman öfkemizi kussak bile, rahatlayabilecek miyiz? Unutabilecek, ona yapılanı unutturabilecek miyiz? Bu yüzden konuşmalı hatta bağırmalı ve gelecek nesillere böyle bir durumda sesini çıkartmayı, vücuduma dokunamazsın demeyi öğretmeliyiz.

Erkek çocuklarımıza kadınlara nasıl davranması gerektiğini öğretmeliyiz. Kırmaması, incitmemesi ve izni olmadığı takdir de eline bile dokunmaması gerektiğini öğretmeliyiz. Kızlarımıza öyle bir durumda, bağır, koş, polise haber ver, polisin numarası ve etrafındakilerden yardım istemesi gerektiğini öğretmeliyiz. Öncelikle siz susmayın, sonra çocuklarınız. Mutlaka rezil olurum diye düşünmeyin, yardım isteyin. Gelecek nesille örnek olun.

Kadınlar annedir, kadınlar kardeştir, eştir. Unutmayın her defasın da önce aileniz gelsin aklınıza. Bunun affedilebilir bir yanı yok. Eğer hastalığınızın olduğunu düşünüyorsanız bu konuda gidin yardım alın. Doktorlar bizler için var. Lütfen sapıklık iyi değildir. Bir gün sizin bile başınıza gelebilir. Daha iyi bir gelecek için, önce akıl, sonra eğitim ve sonunda bilinçli bir toplum. Kimsenin başına gelmemesi dileğiyle, hoşça kalın.